Porady odnośnie oszczędzania okiem studentki z Warszawy

piątek, 19 sierpnia 2016

Darowizna - co warto o niej wiedzieć

01:08 Posted by porady.direct

Formalności związane z podatkiem od podarunków bywają różne — drobne i większe. Te bardziej kosztowne wymagają niekiedy specjalnej umowy, a ponadto musimy je zgłosić urzędowi skarbowemu. Tak, podatek od darowizn zbiera żniwo, często o tym dowiadujemy się kiedy puka do nas US z zapytaniem skąd to mamy, bo nie wykazujemy takich dochodów, aby nabyć daną rzecz. 



Co to darowizna


Darowizna polega na tym, że przekazujemy komuś pieniądze lub rzecz, nie oczekując niczego w zamian. Jak stanowi Kodeks cywilny, „jest to forma umowy, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego, kosztem swego majątku. Tyle patrząc na przepisy, a w rzeczywistości darowizną można nazwać utrzymywanie? 

Przedmiot darowizny


Możesz dać komu tylko chcesz wszystko, co jest twoją własnością. Mogą to być: 
• nieruchomość (dom, mieszkanie, działka), 
• przedmioty ruchome (np. samochód, komputer, książki, biżuterię), 
• określone prawa (np. użytkowania wieczystego, własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu), pamiętaj by wówczas przepisać wszelkie usługi na obdarowanego, bo rachunki za prąd, wodę, gaz nadal będą przychodzić na przekazującego, a obdarowany nie będzie mógł nic z tym zrobić np. zmienić dostawcy energii,
• udział w określonej rzeczy lub prawie.

Co ciekawe, darowizną może być także np. umorzenie długu, ale tylko wtedy, gdy darczyńca nie zażądał od ciebie czegoś w zamian. 

Umowa darowizny 


Pozostaje pytanie czy każda darowizna musi być na piśmie To zależy od tego, co zamierzasz podarować. Czasem pisemna umowa jest wymagana przepisami prawa, a czasem po prostu lepiej ją mieć. Zwłaszcza, jeśli chcesz podarować nieruchomość, prawo wymaga, aby było to w formie aktu notarialnego. W kancelarii notarialnej należy okazać dowód osobisty i dokument świadczący o tym, że jesteś właścicielką danej nieruchomości. W przypadku działki będzie to np. odpis z księgi wieczystej (dostaniesz go w wydziale ksiąg wieczystych sądu rejonowego właściwego dla miejsca położenia nieruchomości), a gdy przedmiotem darowizny jest mieszkanie spółdzielcze — zaświadczenie ze spółdzielni, że darczyńca jest w jego posiadaniu. Za sporządzenie aktu notarialnego darowizny notariusz pobiera opłatę (zwyczajowo ponosi ją obdarowany), na którą składa się taksa notarialna, podatek VAT według stawki 23 proc. oraz podatek od czynności cywilnoprawnych (2 proc.) i ewentualnie opłata sądowa za wpis w księdze wieczystej (200 zł). Wysokość taksy notarialnej zależy od wartości darowizny (szczegółowe stawki rozpiszę wam poniżej). W przypadku ruchomości (np.: komputera, aparatu fotograficznego, biżuterii) nie jest wymagana umowa na piśmie. Warto ją jednak spisać, bo w razie jakichś wątpliwości będzie stanowiła dowód darowizny. Taka umowa powinna zawierać: 

• dane stron (imiona, nazwiska, numery PESEL, adresy, nu-mery dowodów osobistych), 
• sposób przekazania darowizny (koniecznie jest stwierdzenie, że przekazanie rzeczy następuje nieodpłatnie), 
• opis przedmiotu,
• wartość darowizny,
• termin jej przekazania, 
• podpisy obu stron, 
• podstawa prawna - informacja, że umowę zawarto w oparciu o Kodeks cywilny i ewentualne spory będą rozstrzygane na podstawie jego zapisów.

W umowie musi się również znaleźć sformułowanie, że obdarowany przyjął przedmiot. Wskazane jest także podanie stopnia pokrewieństwa, łączącego darczyńcę z obdarowanym. Ważne, jeśli darowujesz komuś samochód, w zasadzie umowa powinna mieć formę aktu notarialnego. Może być też spisana przez obie strony. Dokument (akt lub pisemna umowa) jest niezbędny do rejestracji auta. Gdy przedmiotem darowizny jest gotówka, również warto spisać umowę, bo może jej wymagać urząd skarbowy. Przekazując pieniądze, nigdy nie rób tego bezpośrednio, czyli z ręki do ręki, bo taka forma wyklucza zwolnienie podatkowe w przypadku, gdy osobą obdarowana jest ktoś z najbliższej rodziny. 

Darowizna a zachowek 


Zachowek przysługuje osobie, która, będąc uprawnioną do dziedziczenia z ustawy nie otrzymała spadku, bo spadkodawca testamentem przekazał go komuś innemu. Zachowek wynosi 1/2 udziału, który przypadałby, gdyby testamentu nie było lub 2/3, gdy uprawniony jest małoletni lub trwale niezdolny do pracy. Przy obliczaniu zachowku dolicza się do spadku m.in. darowizny uczynione przez spadkodawcę oprócz drobnych darowizn, zwyczajowo przyjętych, darowizn dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku. Darowiznę uczynioną przez spadkodawcę uprawnionemu do zachowku zalicza się na należny mu zachowek. 

Ustna umowa darowizny


Nie ma wątpliwości, że jest ona także ważna. Zgodnie z przepisami prawa staje się ona obowiązująca, jeśli darowizna zostanie faktycznie wykonana, czyli np. przekażesz bliskiej osobie rzecz, którą jej obiecałaś. Ważne. Darowizna wchodzi w skład osobistego majątku obdarowanego, co oznacza, że współmałżonek nie ma do niej żadnego prawa (chyba że darczyńca zastrzegł inaczej). 

Powiadomienie urzędu skarbowego


Kiedy dostaniesz 100 złotych od cioci może nie polecisz od razu do skarbówki, ale kiedy jesteś osobą obdarowaną, zasadniczo powinnaś zapłacić podatek od darowizny (chyba, że jej wartość nie przekracza kwot wolnych od podatku - patrz niżej). Nie dotyczy cię to, jeśli jesteś osobą najbliższą darczyńcy. Przepisy prawa zaliczają do nich: małżonka, rodziców, dziadków, dzieci, wnuki, pasierba, ojczyma, macochę i rodzeństwo (jest to tzw. zerowa grupa podatkowa). Nie ma przy tym znaczenia rodzaj rzeczy ani jej wartość. Aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, musisz taką darowiznę zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Masz na to 6 miesięcy od jej otrzymania. Powinnaś wypełnić formularz SD-Z 2 („Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych") - druk dostępny w urzędzie skarbowym lub na stronie ministerstwa finansów (www.mfgov.p1). Trzeba w nim podać szczegóły na temat darowizny m.in. stopień pokrewieństwa łączący cię z darczyńcą, udział procentowy w nabytym majątku (możesz dostać jego część, np. połowę) i jego wartość rynkową, w przypadku nieruchomości (ziemia, mieszkanie czy dom) - jej powierzchnię, w przypadku samochodu - markę, numer rejestracyjny i rok produkcji samochodu. Kiedy darowizna przekazana jest za w akcie notarialnym, zgłoszenia dokonuje notariusz. Jeśli dostałaś darowiznę pieniężną, musi być ona dokonana przelewem bankowym lub przekazem pocztowym. To drugi obok zgłoszenia warunek zwolnienia podatkowego. Jeśli dostałaś pieniądze do ręki, będziesz musiała zapłacić .

Grupa podatkowa


I grupa. W tym wypadku kwota ani stopień pokrewieństwa nie mają w tym przypadku znaczenia. Wysokość podatku zależy od grupy. Gdy zostałaś obdarowana przez dalszą rodzinę lub osobę niespokrewnioną, musisz zapłacić podatek. Jego wysokość zależy od wartości darowizny i stopnia pokrewieństwa, jaki łączy cię z darczyńcą. Rozróżniamy trzy grupy podatkowe: 

I grupa - należą do niej zięć, synowa, teściowie. Tu znajdują się także darowizny od najbliższej rodziny, jeśli osoba obdarowana nie spełniła warunków zwolnienia podatkowego (np. nie powiadomiła urzędu w ciągu 6 miesięcy). 

II grupa - zstępni rodzeństwa (np. siostrzenica), rodzeństwo rodziców (np. wuj, ciotka), zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa (np. mąż siostry), rodzeństwo małżonków (np. brat żony); 

III grupa - osoby dalej spokrewnione i obcy. W tym przypadku składasz zeznanie podatkowe na formularzu SD-3, czyli „Zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych': Masz na to miesiąc od otrzymania darowizny. Na druku nie obliczasz podatku samodzielnie, zrobi to za ciebie urząd skarbowy w oparciu o dane zawarte w formularzu. On również powiadomi cię o wysokości podatku, który będziesz musiała zapłacić w ciągu 14 dni. Gdy nie dotrzymasz terminu lub zapomnisz złożyć stosowny druk, urząd skarbowy obciąży cię podatkiem za darowiznę. Będzie on obliczony tak, jak dla I grupy podatkowej. 

Kiedy nie musisz zgłaszać darowizny Złożenie zeznania podatkowego nie jest wymagane, jeśli wartość darowizny otrzymanej w ciągu 5 lat od jednej osoby nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku. Dla każdej grupy podatkowej jest ona inna i wynosi: 9637 zł dla osób z I grupy. 7276 zł dla osób z II grupy, 4902 zł dla III grupy. Podatek płacisz od nadwyżki ponad tę kwotę. 


WARTOŚĆ PRZEDMIOTU do 3000 zł 

TAKSA NOTARIALNA 100zł 

powyżej 3000 zł do 10 000 zł 

powyżej 10 000 zł d o 30 000 zł 

100zł + 3% nadwyżki powyżej 3000 zł 

310 zł + 2% nadwyżki powyżej 10 000 zł 

powyżej 30 000 zł d o 60 000 zł 

powyżej 60 000 zł do 1 000 000 zł 

710 zł + 1% nadwyżki powyżej 30 000 zł 

1010 zł + 0,4% nadwyżki powyżej 60 000 zł 

powyżej 1 000000 zł do 2000.000 zł 

powyżej 2 000 000 zł 

4770 zł + 0,2% nadwyżki powyżej 1 000 000 zł 

6 770 d + 0,25% nadwyżki powyżej 2 000 000 zł, nie więcej jednak niż 10 000 zł, a w przypadku darowizny między osobami zaliczonymi do I grupie podatkowej nie więcej niż 7500 zł. 


Podatek wynosi 

  • 3% 

308 zł 30 gr + 5 % nadwyżki ponad 10 278 zł 

822 zł 20 gr + 7 % nadwyżki ponad 20 556 zł 

7% 719 zł 50 gr + 9 % od nadwyżki ponad 10 278 zł 1644 zł 50 gr + 12 % od nadwyżki ponad 20 556 zł 

  • 12% 

1233 zł 140 gr + 16 % od nadwyżki ponad 10 278 zł 2877 zł 90 gr 

  • + 20 % od nadwyżki ponad 20 556 zł

środa, 10 sierpnia 2016

Jak skontrolować, pracodawcę i ZUS - krok po kroku

02:14 Posted by porady.direct

Tak, kontrole w firmach to są, będą i nie a się im co dziwić, przepisy wewnętrzne niektórych, jeśli nie wszystkich urzędów państwowych wskazuję, że należy skontrolować podległe im firmy przynajmniej raz do roku.


Inny stan składek, co robić?

Jeśli kwota składek należnych nie jest taka sama jak kwota składek wpłaconych ( a możesz ją sprawdzić  w pkt. 4 listu z ZUS, który otrzymujesz raz na rok) – działaj.

1 KROK PIERWSZY: WYJAŚNIJ SPRAWĘ Z PRACODAWCĄ.

Gdy zauważysz brak lub nieprawidłową wysokość składki, napisz do pracodawcy pismo w postaci „wniosku o sprostowanie danych". Wtedy pracodawca ma obowiązek sprawdzić czy przekazał składki prawidłowo. Musi też w ciągu 60 dni poinformować cię na piśmie o wynikach swoich ustaleń. WAŻNE! Jeśli pracodawca stwierdzi błędy w dokumentach, powinien przesłać do ZUS ich korektę. A jeśli nie opłacił składek - musi je uregulować z odsetkami, to już nie jest twój problem. Gorzej jeśli w ogóle nie zgłosił Cię do ubezpieczenia.


2 KROK DRUGI: ZGŁOŚ SIĘ DO ZUS.

Jeśli pracodawca nie chce współpracować to możesz  jedynie zgłosić się do oddziału ZUS z reklamacją. Chodzi o takie sytuacje, gdy zakład pracy nie zamierza poprawić dokumentów albo uregulować brakujących składek. ALE UWAGA! Jeśli firma nie istnieje, zgłoś się od razu do ZUS, który wyjaśni, czy faktycznie doszło do błędów i zaległości.


KROK TRZECI: NAPISZ REKLAMACJĘ DO ZUS.

Można napisać ją samodzielnie albo skorzystać z gotowego formularza - ZUS ZRU (druk nazywa się: „Zgłoszenie reklamacji do informacji o stanie konta osoby ubezpieczonej"). Do reklamacji dołącz dokumenty, np. zaświadczenie z wysokością pensji (i inne, z których wynika ile powinny wynosić twoje składki emerytalne, zwykle umowa o pracę zawarta z pracodawcą). Jeżeli pracodawca odmówił ci sprostowania danych w sprawie składek, dołącz też kopię pisma, w którym cię o tym informuje.



WAŻNE! Jeśli okaże się, że pracodawca ma zaległości. ZUS będzie starał się odzyskać składki razem z odsetkami. Rozpocznie postępowanie egzekucyjne. Reklamację można przesłać do ZUS pocztą, dostarczyć osobiście albo wysłać przez platformę usług elektronicznych.

wtorek, 2 sierpnia 2016

Milionerem być, oto 15 krajów, w których mieszka najwięcej milionerów

01:27 Posted by porady.direct

World Wealth Report, co jakiś czas publikuje raporty odnośnie analizy społeczeństwa, ostatnio powstało zestawieni pastw, w których żyje najwięcej milionerów. Za milionera można uznać osobę mająca zasoby finansowe w wysokości co najmniej miliona dolarów, wyłączając w to nieruchomości, kolekcje dzieł sztuki i dobra konsumpcyjne trwałego użytku. Więc gdzie żyją milionerzy, możecie się zdziwić.


15. Ostatnie miejsce dla Arabii Saudyjskiej - 167 000 tys. osób uznawanych jest za milionerów. Bogactwo w Arabii Saudyjskiej to zasługa ropy naftowej, ale to wiedzą wszyscy, może nawet zdziwienie jesteście, że Arabia ma w rankingu ostatnie miejsce. Bogactwo jest w rękach rodzin królewskich i biznesmenów robiących interesy z krajami zachodu. Kraj sprzeczności, chyba jak wszystkie z zestawienia. Nie zgodzę się z tymi co tłumaczą mi, że islam jest „rajem dla kobiet”, bo „nie mają żadnych problemów”: nie muszą myśleć o rachunkach, o wydatkach czy nauce, nie interesuje ich cena energii czy cena wody, która dla innych jest bezcenna, bo je brakuje. Kobieta jest zwolniona z odpowiedzialności finansowej za dom, a jak pracuje, pieniądze i tak są tylko dla niej, ale bogaczek kobiet w Arabii nie ma. 

14. Hiszpania liczy 192 000 milionerów. W tym kraju milionerów przybywa w ciągu dekady nawet o 10 proc. Bogacze dobrze wpływająca gospodarkę, ale pomimo tego kraj i tak jest na skraju bankructwa, zaraz po Portugalii. Bogaczy przyciągają liczne, urodzajne wyspy Hiszpańskie. 

13. Korea Południowa z 193 000 milionerów. Bogactwo pochodzi głównie z nowoczesnych technologii, przykładem jest Siemens Lee, najbogatszy Koreańczyk. 

12. Indie - 200 000. Biedni i bogacze, ubóstwo i luksus. Nie raz oglądałem zdjęcia małych wychudzonych osóbek z Indii. Tamtejsze dzieci są chudsze niż modelki z okładek czasopism. Z drugiej zaś strony hotele, bogactwo, przepych i splendor, tak wyglądają Indie. 

11. Holandia - 204 000. Rotterdam, to miasto króluje w rankingach. Kierowcy chwal za rozwiązania dogodne dla nich. Turyści za atrakcje, hotele i klimat. Biznesmeni upatrzyli sobie Holandię, jako miejsce do życia. 

10. Włochy - 229 000. Chociaż w tym kraju nie dzieje się dobrze, to ze względu na sektor bankowy można doliczyć się aż 229 tys. milionerów. 

9. Australia - 234 000, milionerzy handlują węglem, złoża przynoszą wielkie dochody, 

8. Kanada, chociaż graniczące z Kanadą Stany to raj, o miałam nie zdradzać, to Kanada jest w rankingu na ósmym miejscu licząc 321 000. Populacja kanadyjskich milionerów spadła w ciągu ostatnich lat o 3 proc. World Wealth Report wini za to słabo rozwijający się rynek inwestycji kapitałowych.

7. Szwajcaria - 358 000. Banki szwajcarskie, a kto nie marzy o tym aby nie ukrywać dochodów w Szwajcarii. Obywatele tego kraju mają najwyższy wskaźnik wzrostu dochodu na obywatela na świecie.

6. Francja - 523 000. Liczba milionerów we Francji skoczyła o 6 proc. w ostatnim roku. Bogatych nie przestraszyło nawet obłożenie osób zarabiających ponad 1,3 mln euro rocznie specjalnym podatkiem.. Wzrost może być jeszcze większy w 2017 roku, gdy Paryż zacznie rywalizować o to, by przejąć po Londynie status finansowej stolicy świata.

5. Wielka Brytania – 553 000. Korona, królestwo, lunche i brunche, ciekaw. Chociaż wielu milionerów z Wielkiej Brytanii pochodzi z innych krajów to miejsce zamieszkania i biznes prowadzi w tym kraju. 

4. Chiny - 1 034 000. Chociaż o Chinach powiedzieć można dużo, to z pewnością nasuwa się pytanie, kto pracuje na te miliony, zwykle są to pięciolatkowie, którzy za miesiąc pracy dostają kilka dolarów.

3. Niemcy - 1 199 000. Merkel byłaby dumna, ale niestety sporo liczba nie oznacza, że bogaczami są Niemcy. To mieszanka narodowości, bogacze przenieśli się do Europy ze względu na biznesy. 

2. Japonia - 2 720 000. Japończycy mają twarde prawo, ale dobre prawo. Zachęca ono do lokowania biznesu w tym kraju. 

1. Stany Zjednoczone - 4 458 000. Największa gospodarka świata ma największą liczbę milionerów. Medycyna, technologie, bankowość, kasyna, branża rozrywkowa, w niemal każdej dziedzinie znajdzie się tu lider. Od lat amerykański sen dopada tamtejszym mieszkańców, ale nie wszyscy potrafią poradzić sobie z wygraną czy presją bycia artystą.